صدایی در سکوت تلخ

همین هفته ی پیش مریض شدم و در شفاخانه شش روز بستر بودم. در این مدت برای مادرم که خیلی دوستش هم دارم و پسر کاکایم خیلی باعث زحمت شدم. پسر خاله ام نیز با وجود مصروفیت زیادشان  خیلی زحمت کشیدند. بدین وسیله از هر سه شان سپاسگزاری ام را ابراز می کنم.

و نیز از  تمامی دوستانی که به عیادتم آمدند و خبری ازم گرفتند یک دنیا سپاس!

امیدوارم همه و مخصوصا این عزیزان همیشه از گزند روزگار به دور باشند.

ر.محمدی

۱۸ سنبله ۱۳۸۸ خورشیدی