سیه پوش اند شبها
چه خاموش اند شبها
سیه پوشیده گویا آسمان شب
سیه پوشیده گویا آسمان در ماتم خورشید

و شاید روی این ملحوظ
صدای پای آن استاره ی کوچک
از آن جا، دور دست ِ دور
فرا می خواندم اینک
چه می دانم
همان استاره ی کوچک خودم باشم
چه دورم من
چه دور استاره ی من
چه دلتنگم از این دوری
چه دلتنگم از این شبها!

12.10.12